Η περίοδος που διανύουμε χαρακτηρίζεται από την κορύφωση της αποδόμησης και της σύνθλιψης εργατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, αποτέλεσμα της συστημικής κρίσης του καπιταλισμού. Η κρατική καταστολή σε κάθε επίπεδο, αποτελεί την ύστατη προσπάθεια σωτηρίας ενός οικονομικού μοντέλου που ως χαρακτηριστικά του έχει την πλαστή ευημερία, τις επίκτητες καταναλωτικές ανάγκες και την απαξίωση της ίδιας της ανθρώπινης υπόστασης. Κράτος και αφεντικά επιτίθενται σε κάθε ατομική ή συλλογική προσπάθεια ανάσχεσης της «κοινωνικής συναίνεσης και ειρήνης», που χρειάζονται για να προχωρήσουν στην αφαίμαξη των ζωών μας. Τα ΜΜΕ πρωτοστατούν σε αυτή την επίθεση και με πρακτικές χειραγώγησης συνειδήσεων, νομιμοποιούν στην κρίση της κοινωνίας κάθε καθεστωτική θηριωδία. Η ανάγκη για κλιμάκωση των δράσεων – ανάχωμα στην ορμή της Κυριαρχίας και η δημιουργία οδοφραγμάτων, όχι μόνο στους δρόμους, αλλά και σε κάθε πιθανό τομέα κοινωνικής ρήξης και σύγκρουσης, θα πρέπει να είναι η μόνη απάντηση.
Με βάση τα προαναφερόμενα προχωρήσαμε στην δημιουργία του ελεύθερου αυτοδιαχειριζόμενου web ραδιόφωνου «Ραδιοφράγματα». Αυτό το ράδιο αποτελεί μια προσπάθεια ανθρώπων από τα προάστια του Πειραιά, με σκοπό να στήσει το δικό του οδόφραγμα στην κρατική προπαγάνδα των καθεστωτικών ΜΜΕ, καθώς και να συμβάλει – κατά το δυνατόν – στην αντιπληροφόρηση σε τοπικό και ευρύτερο επίπεδο. Στα Ραδιοφράγματα μπορεί ο καθένας να πάρει την ενημέρωση και την μουσική στα «χέρια» του και να θέσει τέρμα στον παθητικό ρόλο του ακροατή. Επιπλέον θα γίνει προσπάθεια και σε βάθος χρόνου να πραγματοποιήσουμε μια σειρά από παρεμβάσεις σε γειτονιές και συνοικίες με την μορφή ανοιχτών συζητήσεων ή άλλων μορφών. Στόχος μας είναι να αναδείξουμε κάθε αυτοδιαχειριζόμενο εγχείρημα στην Αθήνα και τον Πειραιά αλλά και γενικότερα στον Ελλαδικό χώρο και να προτάξουμε την σημασία της αυτοργάνωσης και της αλληλεγγύης στην ζωή μας.
Καλούμε όλες και όλους να συνδιαμορφώσουμε τα «Ραδιοφράγματα» μέσα από διαδικασίες που στηρίζονται στην ισότητα και στην ισοτιμία, σε αντιεραρχικές διαπροσωπικές σχέσεις σε αποφάσεις που λαμβάνονται μέσα από τακτικές συνελεύσεις που θα αφορούν ένα ραδιόφωνο αντιεμπορευματικού χαρακτήρα αποτέλεσμα συλλογικής προσπάθειας.
Οι συνελεύσεις της διαχειριστικής ομάδας γίνονται κάθε Kυριακή στις 18.00 στην κατάληψη Παπουτσάδικο στο Χαϊδάρι, οδός Δαβάκη 20

Συνέλευση ελεύθερου ραδιοφώνου «Ραδιοφράγματα»

Κατά αρχήν να δώσουμε τα συλλυπητήρια μας στην οικογένεια του Δημήτρη Κοτζιρίδη που έχασε την ζωή του την Πέμπτη 20 Οκτώβριου. Δεν θα περάσουμε σε απόψεις ως προς τα  αίτια και τις συνθήκες του θανάτου του, καθώς η απώλεια ζωής είναι ένα τραγικό συμβάν που τουλάχιστον τώρα δεν αφήνει κανένα τέτοιο περιθώριο. Αν κάποιος θέλει να βγάλει τα συμπεράσματα του ας διαβάσει την επίσημη ανακοίνωση των γιατρών του ευαγγελισμού .
Την πέμπτη 20 Οκτωβρίου, φάνηκε η ξεφτίλα των κόκκινων φασιστών του κκε. Φάνηκε ποιος είναι ο ρόλος αυτής της χαφιέδικης σταλινικής συμμορίας που σε τίποτα δεν ξεχωρίζει από τα ασπόνδυλα. Φάνηκε πως κάποιοι έχουν ξεχάσει ότι ο ολοκληρωτισμός και ο φασισμός είναι έννοιες ταυτόσημες. Εικόνες εφόδου σε διαδηλωτές από κοινού με ματ είχαμε συνηθίσει από φασίστρια, απλά δεν είχαμε προσθέσει μέχρι τώρα τον προσδιορισμό «κόκκινα» φασισταριά. Να ποιος σαμποτάρει τους αγώνες των εργαζομένων αντικαθιστώντας τον ρόλο του μπάτσου φρουρού του κράτους που τα σχεδία του για ισοπέδωση κάθε εννοίας εργατικού και κοινωνικού δικαιώματος βρήκαν απρόσμενο για μερικούς σύμμαχο. Πολίτικη υπεραξία μέσα από δολοφονικές επιθέσεις αδιακρίτως φύλλου και ηλικίας είναι τα πλέον χαρακτηριστικά μιας παρακρατικής συμμορίας, να θυμίσουμε το σύνθημα » τι τα θέλουμε τα ματ αφού έχουμε τα κνατ¨ Το κκε εξαργύρωσε μέχρι τελευταία στάλα αίματος, το συμβόλαιο εξουσίας με το πασοκ και για κάποιους υπέγραψε την δεύτερη συνθήκη Βάρκιζας.
Θα θέλαμε να σταθούμε στην αξιοθρήνητη και κατάπτυστη στάση των αριστερών τόσο κατά την εξέλιξη των συγκρούσεων με τους μπάτσους του ΠΑΜΕ όσο και στην τοποθέτηση τους στα γεγονότα τις επόμενες ώρες με ανακοινώσεις τους (Σύριζα, Ανταρσυα, Μλ-κκε, δημοκρατική αριστερά,κοε) Σε όλη την διάρκεια των συγκρούσεων με τους κόκκινους φασιστές κρατούσαν την στάση ενός «ψύχραιμου» παρατηρητή παρόλο που νωρίτερα είχαν δεχτεί τον τραμπουκισμό και την απαγόρευση από το ΠΑΜΕ, στην προσπάθεια τους να προσεγγίσουν την βουλή. Και ενώ μέχρι πρόσφατα με διάφορες τοποθετήσεις τους στιγμάτιζαν το χαφιέδικο κόμμα των σταλινικών για ηγεμονικές τάσεις πάνω στον αριστερό χώρο  δεκαετίες τώρα, μπροστά στο ενδεχόμενο συμμετοχή τους στην εξουσιαστική πίτα μιας οικουμενικής κυβέρνησης υιοθετούν την άποψη των σταλινικών για επίθεση προβοκατόρων και παρακρατικών στην περιφρούρηση τους, κλείνοντας πονηρά το μάτι στον περισσό και σε όποιες υπουργικές θέσεις που τυχόν προκύψουν από τις επικείμενες εκλογές. Χωρίς κανένα ενδοιασμό βαφτίζουν τις χιλιάδες κόσμου εναντία στους πραίτορες της εξουσίας ως μια τυχοδιωκτική ομάδα που για άλλη μια φορά κινήθηκε εναντίον στο κίνημα. Δεν αποτελεί έκπληξη για τους περισσότερους αυτή η γλοιώδης συμπεριφορά των αριστερών, αυτό που αιφνιδιάζει είναι ο βαθμός υποταγής και η αποδοχή απριόρι από μέρους τους, στην κυριαρχία των σταλινικών σε μια παρέα οπορτουνιστών την οποία με περίσσιο θράσος την ονομάζουν κίνημα…
Όσον αφορά την άποψη που ακούγεται : « Aν δεν ήταν το πάμε τι θα έκανε ο απλός κόσμος απέναντι στους μπάτσους την καταστολή τους και τα χημικά τους…»
Οι πολίτες από την στιγμή που αντιλαμβάνονται την υπόσταση τους ως υποκείμενο ταξικό δεν έχουν ανάγκη από κανένα προστάτη τους. Η «απλότητα» στην ποιότητα του συνόλου του κόσμου γίνεται άμεσα ένα πολυσύνθετο μέτωπο σύγκρουσης, από την στιγμή που έχει μπροστά του το όραμα και την οπτική της ελευθερίας. Από την στιγμή που η κυριαρχία προβάλει μπροστά ως ο κανίβαλος καταπιεστής της κοινωνίας, τότε δεν έχει ανάγκη από κανέναν αυτόκλητο ταγματασφαλίτη  προστασίας του. Ο κόσμος παίρνει την τύχη στα χέρια του και ορμά. Πράγμα που το σαμπόταραν οι διάφοροι λογής ρεφορμιστές, πασιφιστές και οπορτουνιστές των «σμενων» στην πλατεία συντάγματος τον Ιούνιο. Αντί λοιπόν να λέμε » τι θα κάνω με τα ματ και τα χημικά εγώ ήρθα ειρηνικά» θα πρέπει να οργανωθεί ο καθένας μονός του και όλοι μαζί εναντίον στην καταστολή του κράτους και των σκυλιών του. Όσο δεν κατανοούμε πως η κοινωνική ειρήνη που επιβάλει το κράτος στους πολίτες είναι το μαξιλαράκι της  επιβίωσης του, τόσο θα κλιμακώνεται η κρατική βία και η τρομοκρατία

Συνέλευση ελεύθερου ραδιοφώνου «Ραδιοφράγματα»